PGE Ekstraliga - Najlepsza żużlowa liga świata
PGE Ekstraliga - Najlepsza żużlowa liga świata
Oficjalna strona Klubu Żużlowego Stal Gorzów | StalGorzow.pl
Stal Gorzów
Oficjalna strona klubu
Sprzedaż otwarta karnetów ruszyła! Karnet normalny od 210zł!
Karnety 2017

Piotr Paluch

Żywa "ikona" klubu położonego w mieście nad Wartą. Piotr Paluch, bo o nim właśnie mowa, przez wiele lat reprezentował barwy gorzowskiej Stali. Dziś coraz głośniej mówi o zakończeniu zawodniczej kariery, jednak nadal będzie pracował w gorzowskim klubie. Poniżej przedstawiamy Państwu sylwetkę i osiągnięcia tego wychowanka "żółto-niebieskich".

Piotr PALUCH ( ur. 3 września 1970 ) - "Bolo" - żużlowiec Stali w latach 1987-2007, "ikona" gorzowskiego klubu.

Debiutował 16 maja 1987 r. występem w czwórmeczu młodzieżowym z udziałem zawodników Stali, Falubazu Zielona Góra i Startu Gniezno, zdobywając 8 punktów. W pierwszym sezonie startów występował ponadto w MDMP (zdobywając z ekipą Stali srebrny medal w finale rozegranym w Gorzowie), w MMPPK (jako rezerwowy wywalczył złoty medal w tej konkurencji), a także wziął udział w dwóch spotkaniach ligowych, z czego debiut miał miejsce 1 września 1987 r. w pojedynku Stal Gorzów - Start Gniezno (0 pkt.), dzięki czemu "dorzucił" do kolekcji brązowy medal DMP.

W sezonie 1988 poza czterema występami w lidze, oraz startami w MDMP, zaznaczył swą obecność w finałach: Brązowego Kasku (8. miejsce), oraz MMPPK (srebrny medal jako zawodnik rezerwowy).

Sezon 1989 zapowiadał się jako "przełomowy". Wydawało się, że popularny "Bolo" dołączy do czołówki polskich juniorów, jednak po udanych występach w sparringach (m. in. wygranej w turnieju indywidualnym rozegranym 23 marca 1989 r. z udziałem zawodników z Norwegii), w spotkaniu ligowym z Apatorem Toruń doznał on ciężkiej kontuzji, która wyłączyła go ze startów do końca sezonu.

Po dojściu do pełni formy w końcówce sezonu 1990 (rewelacyjne występy w lidze, VIII miejsce w finale MIMP, IV lokata w MMPPK) w następnym roku, ostatnim w gronie młodzieżowców, wreszcie pokazał pełnię umiejętności. Dorobek z sezonu 1991 to: 73 pkt. w 14 ligowych spotkaniach ligowych, w tym wygrana nad mistrzem świata, Perem Jonssonem; 12. miejsce w finale IMŚJ w angielskim Coventry (najwyższe miejsce wśród Polaków); półfinał IMP; 6. lokata w MIMP; brązowy medal MDMP; 4. miejsce w Srebrnym Kasku.

Po przejściu do grona seniorów, należał przez kolejne lata do podstawowych zawodników Stali, zdobywając ponad 100-120 punktów w sezonie ligowym. Często wygrywał z uznanymi asami światowego speedwaya, m. in. Ermolenką, Nielsenem, Rickardssonem, i częstokroć tymi zwycięstwami prowadził Stal do wygranych w meczach o Drużynowe MP. Miewał spore wahania formy, potrafił bowiem zdobyć w jednym spotkaniu 12 pkt., by w kolejnym przywieźć 1 "oczko". Miało to związek z tym, iż doskonale czuł się w jeździe po zewnętrznej części toru, na ciężkich, błotnistych nawierzchniach, a także na torach o typowo żużlowej nawierzchni (wygrał np. kilka turniejów rozgrywanych w Łodzi), a słabiej na tzw. "betonie".

W latach 1992-93 osiągnął życiowe sukcesy, jeśli chodzi o rozgrywki międzynarodowe, gdyż wystąpił w barwach reprezentacji Polski w jednym z turniejów o Drużynowe MŚ, a przede wszystkim, sensacyjnie (i to dwa razy) zakwalifikował się do najlepszej "32" zawodników walczących o Indywidualne MŚ. W 1992 r. zdobył ponadto: srebrny medal w DMP, złoty w MPPK, drugą lokatę w DPP; a w 1993 r. wywalczył: 3. miejsce w DPP i 15. miejsce w IMP.

W latach 1993-95 został niejako "prekursorem" startów Polaków w IMŚ na długim torze, kwalifikując się dwukrotnie (1993 - Schessel, 1995 - Muehldorf) do półfinałów, czyli do najlepszej "36" na świecie w tej konkurencji.

Następne lata to ugruntowanie pozycji "Bola" w ekipie gorzowskiej Stali, gdzie był, zwykle 3-4 zawodnikiem zespołu, zdobywając w meczach ligowych od 5 do 10 punktów, a ponadto srebrny (1996) i brązowy (1995) medal Drużynowego Pucharu Polski, oraz "brąz" MPPK (1994).

Mały kryzys przeżywał w sezonie 1997, gdyż stał się, po przyjściu Bajerskiego i Rickardssona, zawodnikiem "doparowym", toteż w pierwszej części sezonu zdobywał niewiele ponad 3-4 pkt. Na szczęście odnalazł formę na decydujące mecze playoff, dzięki czemu mógł cieszyć się wraz z pozostałymi "stalowcami" zdobyciem "srebra" w DMP, "dorzucając" jeszcze brązowy "krążek" w MPPK.

W latach 1998-2001 nie notował niemal żadnych osiągnięć indywidualnych, jednak w lidze polskiej (w barwach Stali) oraz w II lidze szwedzkiej był zawodnikiem niezastąpionym. Znakomicie spisywał się zwłaszcza w sezonie 1999, kiedy to potrafił zdobywać w meczach ligowych po 10-12 pkt., a na koniec roku zdobył jeszcze "Mistrzostwo Gorzowa". W 1998 r. wywalczył ponadto złoty medal MPPK, a w 2000 r. brązowy medal DMP. Znakomicie współpracował w jeździe "parowej" najpierw z Tony Rickardssonem, a potem z Jasonem Crumpem czy Piotrem Świstem.

W okresie degrengolady gorzowskiego żużla, jako jeden z niewielu zawodników, został "na tonącym okręcie". Jeździł w barwach Stali na torach II ligi w latach 2003-07, wnosząc wkład najpierw w niezłe wyniki odmłodzonego zespołu, a następnie w awans do ekstraklasy. Poza tym - jako zawodnik startujący na zapleczu elity - odnotował kilka znaczących osiągnięć, jak: dwukrotny awans do finału IMP (2004, 2005), oraz trzykrotny awans do finału MPPK (2003 - 7 m., 2003 - 6, 2005 - 6).

W 2004 i 2006 r. został mistrzem, a w 2005 r. - wicemistrzem Szwecji w barwach VMS Elit.

W latach 2008-09 występował w II-, a następnie III-ligowym Starcie Gniezno, gdzie zdobył 233 pkt. w 30 spotkaniach. Po sezonie 2009 zakończył karierę, i skupił się na trenowaniu młodzieży w gorzowskiej Stali.

Łącznie przez 21 sezonów startów w żółto-błękitnych barwach wywalczył 2034 punkty w 326 spotkaniach. Dzięki temu jest niekwestionowanym rekordzistą pod względem liczby "odjechanych" meczów dla gorzowskiego zespołu.

IMŚ

  • 26.04.92 r.wst. Krsko - 6 - 10
  • 24.05.92 ćw. K Zielona Góra - 8 - 7
  • 14.06.92 p. K Miskolc - 6 - 10
  • 09.08.92 p. Ś Bradford - 16 - 1
  • 23.05.93 ćw. K Gorzów - 6 - 9
  • 14.06.93 p. K Zielona Góra - 7 - 9
  • 24.07.93 p. Ś Lonigo - 16 - 0


DMŚ

  • 21.06.92 Gr. B Elgane - 2

IMŚJ

  • 26.05.91 ćw. Wolfslake - 3 - 12
  • 30.06.91 p. Natschbach-Loipersbach - 5 - 11
  • 30.09.91 FŚ Coventry - 12 - 5

IMŚ DT

  • 06.06.93 r. kw. Pfarrkirchen - 5 - 15
  • 04.07.93 p. Schessel - 13 - 4
  • 29.05.94 r. kw. Bjerke - 18 - 0
  • 04.06.95 r. kw. Mariańskie Łaźnie - 6 - 15
  • 25.06.95 p. Muehldorf - 13 - 4

DMP

  • 1987 1- 2 [3]
  • 1988 5- 4
  • 1989 0- 1
  • 1990 74-17
  • 1991 73-14
  • 1992 106-18 [2]
  • 1993 106-17
  • 1994 114-18
  • 1995 108-17
  • 1996 118-22
  • 1997 69-22 [2]
  • 1998 92-16
  • 1999 105-18
  • 2000 83-16 [3]
  • 2001 113-19
  • 2002 147-20
  • 2003 180-19
  • 2004 154-17
  • 2005 168-18
  • 2006 144-18
  • 2007 74-13
  • Razem 2034-326

IMP

  • 09.05.91 ćw. Gniezno - 6 - 10
  • 25.07.91 p. Gorzów - 11 - 7
  • 08.07.92 ćw. Leszno - 10 - 7+2
  • 03.08.93 ćw. Gniezno - 6 - 9
  • 02.09.93 p. Gorzów - 5 - 9
  • 19.09.93 F Bydgoszcz - 15 - 2
  • 15.06.94 ćw. Rybnik - 6 - 11
  • 23.08.94 p. Toruń - 10 - 7
  • 25.05.95 ćw. Ostrów - 16 - 0
  • 27.06.96 ćw. Świętochłowice - 13 - 3
  • 26.06.97 ćw. Rybnik - 16 - 0
  • 23.06.98 ćw. Opole - 15 - 1
  • 22.06.99 ćw. Opole - 12 - 5
  • 03.06.04 ćw. Kraków - 6 - 10
  • 22.07.04 p.Łódź - 2 - 12
  • 15.08.04 F Częstochowa - 17 - 1
  • 16.06.05 ćw. Łódź - 6 - 10
  • 21.07.05 p. Ostrów - 2 - 8
  • 15.08.05 F Tarnów - 15 - 2
  • 25.05.06 ćw. Opole - 5 - 9+3
  • 29.06.06 p. Lublin - 12 - 5

MIMP

  • 14.07.90 p. Toruń - 6 - 10
  • 30.08.90 F Bydgoszcz - 8 - 8
  • 13.08.91 p. Zielona Góra - 4 - 11
  • 05.09.91 F Toruń - 6 - 9

MPPK

  • 23.08.90 p. Wrocław - 0
  • 05.05.92 p. Piła - 3
  • 19.05.92 F Gorzów - 3 [1]
  • 17.06.94 p. Bydgoszcz - 6
  • 31.07.94 F Leszno - 5 [3]
  • 25.07.95 p. Gorzów - 6
  • 15.05.96 p. Łódź - 10
  • 20.06.97 F Bydgoszcz - ns [3]
  • 27.05.98 p. Zielona Góra - 2
  • 11.07.98 F Gorzów - ns [1]
  • 27.05.99 p. Leszno - 9
  • 19.06.02 p. Krosno - 10
  • 28.06.02 F Wrocław - 2 [7]
  • 03.07.03 p. Gorzów - 13
  • 01.08.03 F Leszno - 7 [6]
  • 01.07.04 p. Łódź - 11
  • 02.06.05 p. Piła - 14
  • 18.09.05 F Wrocław - 4 [6]
  • 17.06.06 p. Gorzów - 13
  • 04.07.07 p. Wrocław - 6

MMPPK

  • 02.09.87 F Leszno - ns [1]
  • 02.06.88 F Rzeszów - ns [2]
  • 12.06.90 F Toruń - 1 [4]
  • 10.07.91 p. Gdańsk - 10

MDMP

  • 28.07.87 Gdańsk - 6
  • 12.08.87 F Gorzów - 5 [2]
  • 19.04.88 Gorzów - 8
  • 03.05.88 Gdańsk - 7
  • 05.07.88 Gniezno - 2
  • 25.08.88 Toruń - 6
  • 03.05.90 Gorzów - 10
  • 23.06.90 Zielona Góra - 9
  • 15.07.90 Wrocław - 8
  • 17.08.90 Ostrów - 6
  • 04.06.91 Gorzów - 7
  • 23.07.91 Zielona Góra - 7
  • 08.08.91 Gniezno - 12
  • 06.10.91 F Grudziądz - 9 [3]

ZK

  • 06.08.91 el. Zielona Góra - 9 - 7
  • 17.09.92 el. Gorzów - 8 - 8
  • 14.09.93 el. Zielona Góra - 8 - 8

SK

  • 24.07.90 p. Gdańsk - 11 - 6
  • 22.08.91 p. Bydgoszcz - 2 - 13
  • 17.09.91 F Świętochłowice - 8 - 9
  • 18.09.91 F Opole - 1 - 13 (Razem 4 - 22)

BK

  • 11.08.88 p. Rybnik - 7 - ?
  • 20.09.88 F Toruń - 8 - 6
  • 21.09.88 F Grudziądz - 8 - 7 (Razem 8 - 13)

DPP

  • 23.04.92 1/8 w Gniezno - 3
  • 23.07.92 ćw. w Rybnik - 4
  • 30.07.92 ćw. d Rybnik - 10
  • 03.09.92 p. d Lublin - 6
  • 10.09.92 p. w Lublin - 12
  • 17.10.92 F w Zielona Góra - 1
  • 18.10.92 F Zielona Góra - 3 [2]
  • 20.04.93 1/8 w Grudziądz - 8
  • 11.05.93 1/8 d Grudziądz - 11
  • 03.06.93 ćw. w Gdańsk - 7
  • 24.06.93 ćw. d Gdańsk - 11 (w Łodzi)
  • 15.07.93 p. w Toruń - 7
  • 12.08.93 p. d Toruń - 7 [3-4]
  • 28.04.94 el. Opole - 11
  • 28.06.94 el. Gorzów - 11
  • 19.07.94 el. Grudziądz - 9
  • 09.08.94 el. Gdańsk - 8
  • 19.09.95 p. Lublin - 14
  • 15.11.95 F Tarnów - 2 [3]
  • 05.09.96 F Gorzów - 7 [2]
  • 17.06.98 el. Grudziądz - 3

Inne osiągnięcia:

  • 1999 - 1 m. w "Mistrzostwach Gorzowa"
  • 2004, 2006 - złote medale w DM Szwecji (VMS Elit)
  • 2005 - srebrny medal w DM Szwecji (VMS Elit)

Przygotował: Tomek